Decembro sempre foi un mes clave no calendario tradicional galego. Marca o peche do ciclo agrícola, anuncia o inverno máis duro e concentra unha das épocas festivas con máis peso cultural. A lingua conservou todo ese coñecemento en forma de refráns: pequenas frases que resumen observacións do tempo, consellos de vida e crenzas transmitidas de xeración en xeración.
Neste artigo recóllese unha selección dos refráns máis coñecidos ligados a decembro que nos falan sobre a relación do país co clima, a terra e as celebracións do Nadal.
Refráns en galego sobre decembro
Refráns sobre a predición do tempo
- Comenza a crecer o día pola Santa Lucía.
- De san Tomé a san Matías poden as noites cos días.
- De Santos a Nadal é o inverno natural.
- Desde Santos a Natal é inverno caroal.
- Nadal mollado e xaneiro ben xeado.
- No mes de Nadal, a carón da lareira vaite sentar.
- Por santa Eulalia, trompos á borralla.
- Tantos días de sol en Nadal como de auga en san Xoán.
Refráns sobre a agricultura e os animais
- Castañas, no Nadal, saben ben e pártense mal.
- Día de santo Tomé, colle o porco polo pé.
- No Nadal, alegrote, alegrote, que hai viño na cuba e chourizos no pote.
- Santa Lucía anda co porco á porfía.
Sabías que decembro tamén recibe os nomes de nadal?
En Galicia, é habitual chamarlle aos meses polos costumes ou polas festividades que se conmemoran neles. Se queres coñecer o nome dos outros meses, bótalle unha ollada ao seguinte artigo:
Coñeces máis refráns de decembro? Déixaos nos comentarios!
