Pimienta, cilantro, albahaca… Cantas veces usaches a palabra en castelán sen saber cal era a forma galega? O galego ten nomes propios para todas as especias e herbas aromáticas, moitas delas con formas que seguramente xa coñeces sen sabelo.
Aquí tes un repaso completo.
Alfábega
En castelán albahaca. Herba imprescindible na cociña mediterránea, especialmente no pesto e nas ensaladas con tomate.
Aneto
En castelán eneldo. Herba aromática de sabor suave e lixeiramente anisado, moi usada na cociña escandinava e centroeuropea para acompañar peixe, especialmente o salmón.
Anís
Moi usado na repostaría e na elaboración de doces tradicionais galegos, como as rosquillas ou as orellas de Entroido.
Azafrán / Sasafrán
O galego admite as dúas formas: azafrán e sasafrán. A especia máis cara do mundo, obtida dos estigmas da flor do Crocus sativus, úsase para dar cor e sabor a arroces e guisos.
Canela
Cortiza aromática imprescindible na repostería galega, especialmente nas filloas e no arroz con leite.
Chile
Pemento pequeno e picante orixinario de México, usado para dar sabor a guisos e salsas.
Coandro / Coriandro
En castelán cilantro. Herba aromática moi usada na cociña asiática, latinoamericana e do norte de África. Ten un sabor moi característico que divide opinións. Hai quen o adora e quen lle atopa un sabor a xabón.
Comiño
Semente aromática moi usada na cociña mediterránea e oriental, e presente nalgúns embutidos tradicionais.
Cúrcuma
Raíz de cor amarela intensa, cada vez máis presente na cociña galega pola súa incorporación desde a tradición asiática.
Estragón
Herba aromática moi usada na cociña francesa, especialmente en salsas e carnes.
Fiúncho / Fiollo
Planta moi abundante en Galicia cun cheiro semellante ao anís. Úsase como condimento, especialmente para cocer castañas. Ademais, é unha das herbas tradicionais do cacho de San Xoán e ten propiedades medicinais, especialmente dixestivas e diuréticas.
Loureiro / Gamallo
As súas follas son imprescindibles en caldos, escabeches e cocidos galegos.
Mostaza
Úsase en salsas e aliños ou como condimento en carnes e embutidos.
Noz moscada
Especia de aroma intenso, moi usada en bechamel e en repostería.
Ourego
Herba imprescindible na cociña galega, presente en moitos pratos de carne, peixe ou embutidos. Tamén é un dos condimentos máis usados na pizza.
Paprica
Especia orixinaria de Hungría que se obtén de diversas variedades de pemento seco e moído. Pode ser doce ou picante.
Pementa
Distínguense varios tipos: a pementa negra, que conserva a codia e é a máis usada na cociña; a pementa branca, privada de codia e de sabor máis suave; e a pementa verde, recollida antes de madurar.
Hai ademais variedades máis específicas, como a pementa de caiena, especia picante extraída de pementos do xénero Capsicum, tamén coñecida como caiena ou chile en po, e a pementa de caimán, unha especia de África Occidental elaborada coas sementes e vaíñas de especies do xénero Aframomum.
Pemento
Pimentón en castelán tradúcese como pemento en galego. Distinguimos entre pemento doce ou pemento picante. É o condimento estrela do polbo á feira.
Perexil / Pirixel
Herba fundamental na cociña galega, especialmente no peixe, no marisco e nas patacas.
Romeu
Herba aromática moi presente na cociña galega, usada especialmente en carnes asadas, cordeiro e coello. Tamén forma parte das herbas tradicionais do cacho de San Xoán.
Vainilla
Especia obtida dunha orquídea tropical, imprescindible na repostería.
Xenxibre
Raíz aromática de orixe asiática, cada vez máis presente na cociña galega contemporánea. Tamén se usa en medicina natural para aliviar as náuseas.



6 comentarios en “Aprende os nomes das especias e das herbas aromáticas en galego”
e o “cilantro”? son coentros? coengos? como din en Portugal. Imaxino que á alfábega non se lle pode chamar basílico, ou si?
Ola! Pois “cilantro” en galego é “coandro” ou o seu sinónimo “coriandro”. Sobre a alfábega, A RAG só recolle esa forma. Porén, se consutamos o bUSCatermos, tamén nos dá como variantes as formas “albaca” ou “alfabaca”.
Ola, parabéns pola iniciativa! Botei en falta o coandro, xa que facedes mención na introdución. E tamén o aneto, que non poden faltar en calqueira cociña. Saúdos.
Graciñas, Senén! Acabamos de incorporalos ao artigo!
¿Cal sería a traducción ó castelán de “nébeda” ou “néveda”, unha herba moi usada na miña zona para coce-las castañas, xunto co fiuncho?
Ola! En castelán tamén se denomina como en galego: nébeda. Alén diso, na nosa lingua esa planta tamén recibe o nome de “calaminta”.