En galego hai moitos verbos que, por influencia do castelán, se empregan incorrectamente coa forma pronominal, é dicir, engadímoslles un pronome reflexivo (me, te, se…) que non lles corresponde. Son erros tan frecuentes que a miúdo pasan desapercibidos, mais convén coñecelos para falar e escribir cun galego máis coidado.
En que consiste o erro?
Un verbo reflexivo é aquel en que a acción recae sobre quen a fai (chamarse, coñecerse). O problema xorde cando lle engadimos ese pronome a verbos que non o precisan, simplemente porque en castelán se usa.
Así, en galego é incorrecto dicir:
*Xoán rompeuse unha perna.
E o correcto é:
Xoán rompeu unha perna.
Verbos que non admiten forma pronominal
Estes son algúns dos verbos que en galego non se usan con pronome reflexivo:
abrandar, adormecer, afrouxar, almorzar, apurar, atrasar, baixar, caer, calar, cargar, casar, cicatrizar, coller, comer, curar, deixar, demorar, desfondar, desinchar, dislocar, empachar, enfermar, escapar, escordar, esperar, espertar, estreitar, fracturar, inchar, incrementar, marchar, merendar, morrer, parar, podrecer, quedar, rachar, rebentar, recordar, rir, romper, sentar, sorrir, terminar, tropezar, xogar…
Exemplos de uso
Fíxate en como cambia cada frase:
| INCORRECTO | CORRECTO |
| *O meu avó enfermouse o inverno pasado. | O meu avó enfermou o inverno pasado. |
| *Cando se riu, espertouse o bebé. | Cando riu, espertou o bebé. |
| *Quedouse na casa toda a fin de semana. | Quedou na casa toda a fin de semana. |
| *Baixeime da escada e escordeime o xeonllo. | Baixei da escada e escordei o xeonllo. |
